1999 

Nog een meisje met appels /Again a girl with apples.

De Timberwolf divisie in Hoeven. (bij Oudenbosch)

Enkele weken geleden gingen we op visite bij Mevr. Rasenberg.

Dit naar aanleiding van het verhaal over het meisje met de appels dat in alle plaatselijke krantjes had gestaan.

Het is een verhaal geworden dat laat zien dat in de oorlog ook tijdens de bevrijding soms de verkeerde mensen gewond raken en sneuvelen.

Dat hoe goed de bevrijders het ook bedoelen, hun kogels soms ook de verkeerde mensen treffen.

De bevrijders trekken door, vaak zelfs (gelukkig?) zonder dit te weten. Ook zij lopen de kans getroffen te worden door een kogel uit eigen kamp.

Ja, Vooral zij liepen de kans veel te jong te sterven. En dat voor een land met inwoners die ze niet eens kenden.

Ze woonde in de oorlog in Hoeven met haar ouders en familie en herinnert zich de bevrijding door de Timberwolf divisie nog heel goed.

Ze was nog maar een Tienermeisje toen en verteld:

30 Oktober 1944.

s'Morgens waren er al soldaten in de buurt, mijn broer was gaan kijken en had verteld wat er allemaal gebeurde.

Er was veel beweging en er was tot zijn schrik ook al een moeder dood geschoten, door de bevrijders. Mijn ouders zeiden nog dat hij goed uit moest kijken.

We waren blij met de bevrijding. We zagen vanuit de dorpsstraat de bevrijders aankomen en mijn ouders haalden een kist met Appels uit eigen boomgaard erbij.

Het was ongeveer 2uur s'middags en mevr. Van Dortmond (De vrouw van onze huisarts) heette de troepen in het Engels welkom.

Mijn ouders stonden bij ons huis iets verderop met de kist appels om uit te delen aan de soldaten.

Ik moest ook meehelpen want mijn ouders konden het niet bijhouden om iedere soldaat een appel te geven. Ze liepen stevig door, dus ik moest aan de overkant of in het midden gaan staan om te zorgen dat al die soldaten er een kregen

Ze leken er ook echt blij mee.

We waren bevrijd en dat gaf een heel feest. Om half 4 zijn we gestopt maar ik weet niet of alle soldaten toen al voorbij waren.

Voor ons was toen echter de pret over. Men vertelde ons dat mijn ene broer (24 jaar) gedood was. Door de bevrijders. Dat was heel moeilijk.

Mevrouw Rasenberg kan zich verder natuurlijk weinig meer van die bevrijding herinneren.

We vonden het toch mooi dat ze voor ons de moeite nam om dit alles te vertellen.

Ze zegt: "Ik heb die jongens nooit verwe-ten dat ze het gedaan hebben, het was bij alles wat verdacht was schieten om te overleven."

"Als die Duitsers er nooit geweest waren, hadden die Amerikanen nooit hoeven komen."

"Maar de pijn blijft hetzelfde, ik zal dan ook nooit de vlag uithangen op bevrijdings dag."

Nee, ze is duidelijk niet het meisje dat meneer Diamond heeft bedoeld in zijn verhaal. Maar ook dit verhaal is volgens ons een vermelding waard.

 

 

Na het schrijven van dit verhaal kwamen er verschillende emails van veteranen van de 104de infanterie divisie uit Amerika.

Ze boden als nog, 55 jaar na dato hun excuses en medeleven aan.

Mevr. Van Rasenberg was hier erg door geroerd en heel dankbaar dat ze zoveel jaar later dit nog mee mocht maken.

 De Timberwolf division in Hoeven. (near Oudenbosch)

 A few weeks ago we visited Mrs.Rasenberg.

This because of the story of the girl with the Apples that had been written in the local door to door newspapers.

It turned out to be a story that shows that in war even during the liberation wrong people can get hurt or die

That no matter how good it is meant by the liberators, their bullets can hit the wrong people.

The liberators go on, often (luckily?) without knowing this, They to have that risk of being hurt by a bullet of their own camp.

Yes, especially they risked the chance to be killed much to young.

And for a country and its inhabitants whom they did not even know.

During the war, she lived in Hoeven with her parents and her family and she remembers the liberation by the Timberwolf division verry well.

She was only a teenage girl and she tells:

 

 

 

30 October 1944.

in the morning alied soldiers already were in the neighborhood, my brother had looked end told us what had happend

There where many movements and to his terror a mother had been killed by the liberators. My parents warned him to look out and take good care of himself.

 We where happy with the liberation. From the "Dorpsstraat" the main road through the vilage we watched our liberators comming and my parents took a crate of apples from our homeyard.

Around 14.00 hours in the afternoon Mrs van Dortmond (the wife of our local physician) gave a welcome word in "English" to the troups.

My parents stood further down the road with the crate of apples to distribute among the soldiers.

I had to help because my parents couldn't cope alone to give each soldier an apple. They walked reasonably fast, so I had to stand on the other side of the road to make sure that all those soldiers got one.

They looked very appreciative.

We where liberated and that was a big feast. At half past three it stopped for us and I can't tell if all the soldiers had passed by then.

For us the party was over, as we where told that my brother had been killed. By the liberators, That was very hard.

Mrs.Rasenberg can't remember much of the liberation day after that.

We are appreciative that she wanted to share her story.

She said: " I've never blamed anny of those boys for what they did, They had to shoot by every suspicion in order to servive."

"If the Germans had stayed away, the Americans wouldn't have had a to come to our rescue."

"But the pain stays the same and I never put out a flag on liberation day."

No she is certainly not the girl from Mr. Diamonds story, but we think that this story deserves it to be told to.

After publishing this story Mrs. Rasenberg received several emails from veterans of the 104th Infantry Division from America. They offered her, 55 years onwards their condolences and excuse. Mrs. Rasenberg was very moved and greatfull that after such a long time she lived to see this happen.

Bart and Teun Oostvogels

 

Klik op de brief voor ReaktiesClick this letter for Reactions please

 

Terugnaar Nederl. Pagina......................... Backto Engl.language page....

 

 

 

 

Copyright: A. Oostvogels van Dijk © Webmaster

The webmaster of this site can also be reached through: stmoverz@hetnet.nl

other websites by this webmaster are

Andere websites van deze webmaster zijn:

Stationaire Motoren...... Bakkersmolen / stoom ........... Militaria 2eWO

Stationary Engines ......... Bakery-mill / steam............... Militaria WW2

Mr. Dukes Museum

Achtmaal- Zundert - Wernhout-- pre WW2

Steam Galloper - stoom Draaimolen

Te koop; For Sale

Muizenpuntje brocante

Peperkoek

't Slagveld / the battlefield

Note/opmerking: as far as we know there is no copyright the shown pictures in this site, if we are mis informed please tell us and we'll remove the picture at once / zo ver wij weten is er geen coppy right op de getoonde foto's op deze site, als we verkeerd zijn geinformeerd meld het ons dan en wij zullen betreffende afbeelding verwijderen.